اولین کشف تایید شده مدار سیاره فراخورشیدی یک ستاره رشته اصلی معمولی در ۶اکتبر۱۹۹۵اتفاق افتاد، زمانی که میچایل مویر و دیدیر کوولز کشف یک سیاره فراخورشیدی در اطراف ستاره ۵۱ پگاسی را اعلام کردند. از ۴۱۵سیاره فرا خورشیدی کشف شده در دسامبر ۲۰۰۹بیشتر آنها جرمی در حد مشتری و یا بزرگتر از آن دارند، اگرچه محدوده جرم آنها از جرمهایی کمتر ازجرم عطارد و در بسیاریی اوقات تامشتری مشاهده شدهاست. تا حالا کوچکترین سیاره فراخورشیدی یافت شده، در مدار تپ اختر (بقایای ستارهای سوزان) کشف شدهاست مثل پی. اس. ار. بی۱۲۵۷+۱۲. آنجا تقریبا ده سیاره فراخورشیدی یافت شده با جرمی بین۱۰تا۲۰ برابر زمین وجود دارد، مثل مدار ستارههای ام. یو. آریا،۵۵کانسری و جی. جی۴۳۶. این سیارهها به «نپتونیهاً معروف شدهاند، به خاطر اینکه آنها تقریبا به جرم سیارهای آن نزدیک هستند (۱۷ برابر زمین). دسته بندی جدید دیگری وجود دارد که»ابر زمین" نامیده میشوندواحتمالا سیارههایی خاکی با اندازهای خیلی بزرگتر از زمین اما کوچکتر از نپتون یا اورانوس میباشند. تا این تاریخ شش ابر زمین محتمل یافت شدهاست:گلیس۸۷۶دی، که تقریبا شش برابر جرم زمین است، ا. جی. ال. ای-۲۰۰۵-بی. ال. جی-۳۹۰ال. بی و ام. ا. ا-۲۰۰۷-بی. ال. جی-۱۹۲ال-بی، جهانی پوشیده از یخ که توسط میدانهای گرانشی منحرفی ضعیف کشف شدهاست، سی. ا. ار. ا. تی-ای. ایکس-ا۷بی، یک سیاره با قطری در حدود ۱٫۷ برابر زمین(کوچکترین ابر زمین اندازه گیری شده تا کنون)اما با فاصله مداری فقط۰۲. آ. یو، به این معنی که احتمالا سطح گداختهای با درجه حرارت ۱۰۰۰تا۱۵۰۰درجه سانتیگراد دارد، و دو سیاره در مدار نزدیک کوتوله قرمزگلیس۵۸۱، گلیس۵۸۱دی که جرمی در حدود۷٫۷برابر جرم زمین دارد، درحالی که گلیس۵۸۱سی جرمی۵برابر جرم زمین دارد و در ابتدا تصور میشد اولین سیاره خاکی پیدا شده باشد که در محدودهای قابل سکونت از ستاره یافت شدهاست. اگرچه جزییات مطالعات بیشتر نشان میدهد که آن برای قابل سکونت بودن، کمی بیش از حد به ستاره اش نزدیک میباشد و اینکه هر چند تصور میشود سیاره دورتر در منظومه، گلیس۵۸۱دی، بسیا ر سردتر از زمین است، میتواند توان بالقوهای برای قابل سکونت بودن باشد اگر اتمسفر آن گازهای گلخانهای کافی داشته باشند.

دور از ذهن است، اگر سیارات بزرگ اخیری که کشف شدهاند به غولهای گازی در منظومه شمسی شباهت داشته باشند واگرآنها شباهت داشته باشند به عنوان ناشناختهها کاملا متفاوتند(مثل غولهای امونیاک یا سیارههای کربنی). به خصوص بعضی از سیارات کشف شده اخیر به عنوان مشتریهای داغ شناخته شدهاند، با مدارهایی دایرهای شکل که شدیدا به ستاره شان نزدیک هستند. درنتیجه آنها پرتوهای ستارهای خیلی بیشتری از غولهای گازی موجود در منظومه شمسی دریافت میکنند که آنها را سوال برانگیز میسازد که ایا انها نوع مشابهی از تمام سیارات هستند. همچنین آنجا ممکن است یک کلاس از مشتریهای داغ وجود داشته باشد که سیارههای چکونیان نامیده میشوند که مدارشان به ستاره شان خیلی نزدیک است؛ اتمسفر آنها به وسیله پرتوهای ستارهای به طور کامل از جا کنده شدهاست. در حالی که بسیاری از مشتریهای داغ که در روند از دست دادن اتمسفرشان تا سال۲۰۰۸ یافت شدهاند، هیچ سیاره واقعی چکونیانی کشف نشدهاست.
مشاهده جزییات بیشتر سیارات فراخورشیدی به تولید وسایل جدید، شامل تلسکوپ فضایی نیاز خواهد داشت. در حال حاضر سفینههای فضایی کپلر و کروت تغییرات درخشندگی ستارهها را که ناشی از حرکت سیارهها میباشد جستجومی کنند. پروژههای متعددی نیزایجاد یک آرایه از تلسکوپهای فضایی را مطرح کرده، که به جستجو در مورد سیارات فراخورشیدی با جرمهایی درحد زمین بپردازد. این شامل هدف گذاریهای ناسا، یابنده سیارات خاکی، و برنامههای ماموریت تداخل فضایی و سنز پیگاس. ماموریت جدید جهانیان یک دستگاه مخفی است که ممکن است همراه با تلسکوپ فضایی جیمز وب کار کند. با این حال تامین بودجه این پروژهها همچنان نامشخص است. اولین طیف سیارات فرا خورشیدی (اچ. دی۲۰۹۴۵۸بی و اچ. دی ۱۸۹۷۳۳ بی) در فوریه سال ۲۰۰۷ گزارش شد. فراوانی وجود چنین سیارات خاکی یکی از متغیرها در یک معادلهاست که تعداد تمدنهای باهوش در حال ارتباط را در کهکشان ما حدس میزند. برخی از رایانههای شبیه ساز شکل گیری ستارهای و سیارهای پیشنهاد میکنند که برخی اشیا جرم سیاره میتوانند به فضای بین سیارهای پرتاب شوند. برخی دانشمندان استدلال کردهاند که این اجسام سرگردان یافت شده در عمق فضا میتوانند به عنوان سیاره طبقه بندی شوند اگرچه بقیه پیشنهاد کردند که آنها میتوانند به عنوان ستارههای کم جرم تلقی شوند.